Boek
Nederlands
Ode aan de slachtoffers van democratische opstanden tegen de Zuid-Koreaanse dictators vanaf 1979, vooral die van 1980 in Gwangju.
Titel
Mensenwerk / Han Kang ; uit het Koreaans vertaald door Deborah Smith, Nederlandse vertaling Monique Eggermont
Auteur
Kang Han 1970-
Vertaler
Deborah Smith Monique Eggermont
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Koreaans
Oorspr. titel
Human acts
Uitgever
Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar, 2016
235 p.
ISBN
9789038801001 (paperback)

Besprekingen

Waar mensen toe in staat zijn

ROMAN. De Zuid-Koreaanse schrijfster Han Kang grijpt in haar nieuwe roman terug naar een dramatische episode uit de vaderlandse geschiedenis.

Zuid-Korea zien wij doorgaans als de tegenhanger van de dictatuur in Noord-Korea, waardoor we weleens vergeten dat ook Zuid-Korea in de jaren zeventig en tachtig onder een streng dictatoriaal bewind zuchtte. Han Kang (°1970), die bij ons bekend werd met haar wonderlijke roman De vegetariër, verdiepte zich in het bloedbad dat plaatsvond in 1980 in de Zuid-Koreaanse stad Gwangju.

Na de moord op dictator Park Chung-hee in 1979 hoopte de bevolking van Zuid-Korea op een betere toekomst en op opheffing van de noodtoestand, die de bevolking verbood om na zeven uur de straat op te gaan. Vakbonden werden opgericht, er vonden demonstraties plaats. Maar lang mocht dat niet duren. Generaal Chun Doo-hwan liet de demonstraties op hardhandige wijze neerslaan.

Han Kang omsingelt die gebeurtenissen door de belevingen van verschillende aanwezigen te vertellen. De eerste is een veertienjarige scholier, Dong-ho, wiens vriend door het leger is…Lees verder

Met dit indrukwekkende en ontroerende boek van de bekroonde Zuid-Koreaanse schrijfster (1970) maakt ze de belofte waar van haar gevierde roman ‘De vegetariër’*. Het is een knap geschreven ode aan de slachtoffers van de met ongekend bruut geweld neergeslagen democratische opstanden van milities van studenten en arbeiders tegen Zuid-Koreaanse dictators (zoals Park Chung-hee), vooral in 1980 in Gwangju (de geboortestad van de auteur). Het gebeuren wordt verteld vanuit verschillende, knap met elkaar samenhangende perspectieven: een veertienjarige jongen die zijn vriend zoekt, de gestorven vriend (1980), een door de censuur belaagde redactrice (1985), een gevangene (1990), een fabrieksmeisje (2002), de moeder van de jongen (2010) en een epiloog met een sterk autobiografisch schrijverspersonage (2013). De verweving van sprekend detail, gedachtewereld, het extreem brute geweld en zijn verwoestende gevolgen en de poëtische verbeelding van universele thema’s als schuld, liefde en geweten maken…Lees verder